سنڌ ۽ سنڌهو ( حصو ٻيون)

مون به يونيورسٽي ۾ کهوڙ ساريون ڇوڪريون ڏٺيون

هيون پر هنجي ڳالھ ئي ٻي هئي ڀورو چٽو رنگ جيئين تازي نڪتل خير هجي گهاگر ۾ چهري تي رونڪ ۽ چمڪ اهڙي جو پورو چنڊ به ڪجھ نه لڳي ۽ انسان گڏ اداسي ۽ خاموشي جو گرهڻ لڳل جيئين چنڊ کي چٽا داغ نظر ايندا آهن،وار اهڙا ڪارا ۽ ڊگها جو واسينگن جون ٽوليو ۽ هنجون چڳون، مٿي تي اجرڪ اوڙهيل جيئين سموري سنڌ لڄ ۽ لوئي سان ڍڪيل هجي، اڪثر اسانجي ملاقات يا ته نعريبازي ۾ هڪ ٻئي کي پري کان ڏسندي ٿيندي هئي يا وري آئي ٽي فيڪلٽي وٽ منهنجي ميٽنگ دوران ڪن پل جي نظرن جي ڏي وٺ ٿي ويندي هئي پر ڪڏهن به ٻنهن کي ڳالهائڻ جي همت نه ٿيندي هئي هوء هئي ته ڏسڻ ۾ بلڪل خوش مزاج ڇوڪري پر مونکي هنجون اکيون ڪجھ ٻيو ۽ هنجون مرڪون ڪجھ ٻيو ٻڌايندا هئا پارٽي ڪمن کان علاوه به مان اليڪٽرانڪس ڪينٽين تي جام ويندو هيس خاص ڪري پهرين ڪلاس ختم ٿيڻ کان پوء ناشتو ڪرڻ لاء هاسٽلر ماڻهون هيس کائڻ پيئڻ جو مقرر ٽائيم ڪون هوندو هيو، مان هن ۾ دلچسپي وٺڻ لڳو هئس پر پنهنجي قوم ۽ ڌرتي جي ڪمن سبب چئي نه پئي سگيس بس ڪنهن بهاني سان هنجي جهلڪ ڏسڻ ايندو هيس ڪڏهن اجرڪ ته ڪڏهن رئو يا بنارسي لوئي وري ڪڏهن ڊگهي شال يا وري اصل پورو ابايا ائين پئي محسوس ڪندو هيس ته سموري سنڌ پنهنجا گذاريل تاريخي دور منهنجي اڳيان دهرائي پئي جيئين تيئين مون هنسان رابطي ڪرڻ جي سهولت ڳولي اها ساڳي ڇوڪري جنهن کي مون بائڪاٽ جي ڏينهن ڇڏيو هيو ان مونکي هنسان ملايو هيو خير مون هنکان نمبر گهريو هيو پهرين ملاقات ۾ ئي هن عجب مان چيو هيو بس سڀئي آدرش ۽ اصول ختم ٿي ويا ڇا ڪامريڊ صاحب مون وراڻيو هيو ته توهانکي پسند ڪيان ٿو سڌهي ڳالھ آ ۽ مان سيرئس آهيان هي منهنجو نمبر اٿو جيڪڏهن مونکي پاڻ لائق سمجهو ته رنگ ڪجو نه ته اڄ کان پوء مان توهانکي ڪڏهن ڏسندس به ڪون اهو منهنجو واعدو آ مان ائين چئي ڪاوڙ مان موٽيو هيس ان ارادي سان ته بس ڪجھ ڪون ٿيندو هو مونکي سنڌو جي پيٽ ۾ لڳل گهري ڪن جيئان بس تڪيندي رهجي وئي، لڳ ڀڳ مهينو گذري ويو هيو ان ڳالھ کي اسانکي شڪايت آئي هئي ته ٽيليڪام جو هڪڙو استاد ڇوڪرين کي هراسان ڪري ٿو جيئين ته معملو نياڻين جو هيو مون چيو ان استاد سان اڪيلي ملبو ۽ سمجهائبو هروڀرو دهل کڻي ناهي نڪرڻو مان پريس سيڪريٽري ۽ نائب صدر کي ساڻ ڪري ان استاد سان ملڻ ويس سڌو سمجهائندي چيومانس ته سائين استاد آهيو هتي سڀئي توهانجا اولاد جهڙا شاگرد آهن نياڻيون ڌيئون ۽ ڀهينر جهڙيون اٿو ڇو ٿا استادي جي پيغبري پيشي کي خوار ڪيو پنهنجا پير سڌ ڪيو نه ته اهي جوتا هڻندو مانو جو سڄي زندگي ڪون وسرندو تپي ويو هيس ۽ آفيس مان نڪري باھ لڳو جيئين ئي ڪوريڊور کان آيو هيس ته توتي نظر پئي هئي ٺپ ٺري ويا هئا سفا برف ٿي ويو هيس ڪاوڙ جهڙا ٻرندڙ جذبات اچانڪ محبت جي گلابي گلن جي مهڪ ۾ گم ٿي ويا هئا بس توکي ڏسندو ئي ٻاهر نڪتو هيس روح سٽ کاڌي هئي وڏي واقت کان پوء تنهنجو ديدار نصيب ٿيو هيو پر تنهنجي عزت ۽ پنهنجي لفظن کي مان ڏيڻ لاء هليو ويو هيس، شام جو تقريبن 4 بجي گولڊ ليف هٿ ۾ هيو ۽ ليپاپ تي جگجيت سنگھ جو گانو ٻڌي رهيو هيس ته "آتي آتي ميرا نام سا رھ گيا، اسکي هونٽون پي کچھ کانپتا رھ گيا" ميسج آيو هيو 10 منٽن ۾ مونسان گرلس هاسٽل گيٽ تي ملو سنڌهو مان تر تڪڙ ۾ وڃي پهتس اتي ڏٺم ته سنڌهو ساڳو اجرڪ اوڊيون بيٺي هئي مان سلام ڪيو ۽ پڇيو ته ميسج توهان ڪيو هيو نه هن ٽوڪ واري انداز ۾ چيو هيو ڇو مير صاحب ٻي ڪا به ملڻ واري اٿو ڇا مون تڪڙ ۾ وراڻيو هيو نه نه اصل ۾ ان لاء پڇان ٿو ڇوجو توهان ته حيدرآباد رهندا هو تڏهن هيڏي هوڏي ڏسندي چيو هيئي ها هتي پنهنجي صحيلي شبنم وٽ ترسيل آهيان مون چيو هيو بهتر آ اهو ته ۽ مون فلافل ان تي هنکي جوس يا برگر جي آڇ ڪئي هئي جيڪا سنڌهو قبوليندي چيو هيو مير سيرس ڳالھ ڪرڻي آ توهانسان مون چيو هيو حاضر حڪم ڪيو ڇا ڳالھ آ اکين ۾ لڙڪ تري آيا هيئي مونکي ڏسندي چيو هيئي ته مير منهنجي مڱڻي ٿيل آ سوٽ سان مونکي ائين محسوس ٿيو هيو ته تون رڙيو ڪري روئڻ پئي چاهيو شايد، مونکي اهو ٻڌي دل ئي دل ۾ افسوس سان گڏ اهو به خيال آيو هيو ته ڪيڏي بيوقوفي ڪري ويٺس يار، سنڌهو مونکي گهوريندي ئي وري چيو هيو مونکي مڱڻي قبول ڪونهي مان امڙ جي پيٽ ۾ هئس ته منهنجي مڱڻي ڪئي وئي هئي اسانجو جاگيرداري گهر آهي بابو زميندار سوچ جو ماڻهون آ ۽ مونکي سوٽ سفا نٿو وڻي اڻ پڙهيل جاهل آ اخبار به نه پڙهي سگهندو آ ٻيو ته مونکان 20 سال وڏو آ پهرين ئي شادي ٿيل ٿس ٻار به اٿس رڳو ڪبوتر ۽ ڪڪڙ وڙهائندو وتندو آ ۽ ٻيو ته ٻيو نه کائڻ جي طميز نه وهنجڻ جي سفا انسان ته آهي ئي ڪون مير مان ڇا ڪيان توهان مونکي ان ڏينهن چيو مان ڪافي سوچو آ پر مان پاڻ قيد آهيان تون اهو سڀ ڪجھ هڪ ئي ساهي ۾ چيو هيو ۽ مان بس بت لڳو ٻڌندو رهيو هيس ۽ سفا سن ٿي ويو هيس جيئين ڪنهن مونکي انسٿيشيا جي انجيڪشن هنئي هجي سوچ جي ساگر ۾ ڪرندو ويس پئي ۽ سوچيندو ويس پئي ته ماڻهو اهڙا به ٿي سگهن ٿا ايڏي جهالت ايڏو ظلم تون پنهنجي موبائل ۾ انجا ڦوٽو ڏيکاريا هئا مان توکي ڏسي وري ڦوٽو ڏٺا پئي بس ائين پئي لڳم ته ڪٿي چور سڃا آهن ته ڪٿي ڊهور، خير اهو ظلم هر پوئتي پيل ۽ جاگيرداري سماج ۾ آهي سرمائيداري سماج پوء به جاگيرداري سماج کان بهتر هجي ٿو ڪجھ آزاديون ۽ تبديليون بهتر اچن ٿيون، مونکي ته ائين پئي محسوس ٿيو تنهنجا سور ۽ تڪليفون ٻڌي جيئين سنڌ تي منهنجي اکين اڳيان ارغون، ترڪ، مغل، ايراني، آريا ۽ عرب انگريز قبضو ڪندا هجن ۽ مان هڪ اٻوج سنڌي وانگر هٿن ۾ صرف زرعات جا اوزار کنيو بيٺو ڏسان منهنجي ته سوچ تي اونداهي جا تالا لڳي ويا هئا توکي ٻڌنڌي ۽ تون ڪنهن بريڪ فيل ٽرين جيئان بس هڪ ئي ساهي ۾ ڳائهائيندي وئين، مون هڪ سمجدار ۽ سنجيده نوجوان وانگر توکي آٿت ڏني ۽ چيو ته سڀ بهتر ٿيندو توهان همت نه هاريو مان توهانسان گڏ آهيان مون توکي ان ئي مهل چيو هيو سنڌو تون ڪميشن جي تياري ڪر ڪنهن ڪميشن جي امتحان ۾ پاس ٿي پنهنجي زندگي پاڻ گذار تون چيو هيو مونکي ساٿي کپي جنهن کي مان پنهنجو ڪري سگهان جنهن جي دم تي ابا سان وڙهي سگهان ته منهنجي پسند هي آهي ۽ مون چيو هيو اهو توهان ڏسو جيڪو توهانکي پسند آهي لازمي ٿوڙئي آ مان توهانکي پسند ڪيان ٿو ته توهان به مونکي پسند ڪيو ڏسو سوچو سمجهو محسوس ڪيو پوء فيصلو ڪيو سج لٿي جي آذان اچڻ لڳي ۽ مان توکي ايلسا قاضي گرلس هاسٽل ۾ موڪلي پاڻ پنهنجي روم تي اچي ويو هيس،